Wyrażanie wyników uzyskanych w testach inteligencji w postaci klasycznego sternowskiego IQ dało początek skali nazywanej skalą ilorazu inteligencji. Ponieważ poziom inteligencji w populacji ogólnej posiada rozkład zbliżony do krzywej Gaussa, również rozkład wyników na skali IQ ma cechy rozkładu normalnego. Średnia tej skali wynosi 100. Istnieją jednak pewne różnice co do przyjmowanej wartości odchylenia standardowego. W testach binetowskich odchylenie standardowe wynosiło 16, natomiast Wechsler na potrzeby swoich skal za wartość odchylenia standardowego skali IQ przyjął 15. Czytaj dalej “Skala ilorazu inteligencji” »
| IQ w skalach binetowskich |
Interpretacja | IQ w skalach wechslerowskich |
|---|---|---|
| >148 | Inteligencja bardzo wysoka | >145 |
| 133 – 148 | Inteligencja wysoka | 131 – 145 |
| 117 – 132 | Inteligencja powyżej przeciętnej | 116 – 130 |
| 84 – 116 | Inteligencja przeciętna | 85-115 |
| 68 – 83 | Inteligencja niższa niż przeciętna | 70 – 84 |
| <68 | Upośledzenie umysłowe | <70 |
Istotną zmianę do sposobu obliczania wyników wykonania testów inteligencji wniósł amerykański psycholog David Wechsler. Pracując nad konstrukcją testu inteligencji dla dorosłych, przy ustalaniu sposobu obliczania wyniku badania, napotkał wspomniane już trudności wynikające z braku proporcjonalnego przyrostu inteligencji do wieku życia u osób dorosłych. Zdecydował się zatem zrezygnować z koncepcji IQ rozwojowego i wykorzystać fakt, iż rozkład poziomu inteligencji ma właściwości rozkładu normalnego. W 1939 roku wydał test inteligencji dla dorosłych, nazywany Testem Inteligencji Wechsler-Bellevue (Bellevue – nazwa szpitala w Nowym Jorku, w którym pracował Wechsler), w którym zastosował nową koncepcję obliczania wyników, nie odwołującą się do pojęcia wieku umysłowego. Czytaj dalej “Iloraz inteligencji dewiacyjny” »
Prekursorem (lecz nie twórcą) pojęcia ilorazu inteligencji był francuski psycholog Alfred Binet, który w 1905 roku wspólnie z lekarzem Teodorem Simonem wydał pierwszy test do badania ogólnej sprawności intelektualnej (inteligencji) u dzieci, znany pod nazwą Test Bineta-Simona. Test składał się głównie z zadań umysłowych o różnym stopniu trudności (w przeciwieństwie do wcześniejszych prób konstrukcji testów inteligencji, które zawierały głównie zadania na sprawność fizyczną lub cechy antropometryczne). Po zbadaniu za ich pomocą odpowiednio dużej grupy dzieci, Binet ustalił poziom trudności poszczególnych zadań i porangował je według wzrastającego stopnia trudności. Następnie określił progi rozwiązanych zadań, które przeciętnie osiągają dzieci w różnym wieku. W ten sposób stało się możliwe ocenienie, czy konkretne dziecko potrafi rozwiązać zadania tego testu odpowiadające jego wiekowi życia. W celu interpretacji wyników tego testu, Binet wprowadził pojęcie “wieku umysłowego”. Najwyższy poziom wiekowy, na którym konkretne dziecko rozwiązywało pomyślnie zadania testowe, stanowił wyznacznik jego wieku umysłowego. Jeżeli, na przykład, dziecko 4-letnie rozwiązało zadania testu odpowiadające wiekowi 5 lat, oznaczało to, że jego wiek umysłowy wynosi właśnie 5 lat, jest zatem intelektualnie rozwinięte o 1 rok ponad swój wiek życia.
Z pojęciem wieku umysłowego wiązały się jednak pewne problemy. Ta sama różnica między wiekiem umysłowym a wiekiem życia ma bowiem zupełnie inne znaczenie kliniczne u dzieci w różnym wieku. Na przykład, opóźnienie wieku umysłowego o 1 rok w stosunku do wieku życia u dziecka 2 letniego, jest nieporównywalne do opóźnienia wieku umysłowego również o 1 rok w stosunku do wieku życia u dziecka 12-letniego. Czytaj dalej “Iloraz inteligencji rozwojowy” »
Iloraz inteligencji (z języka angielskiego – IQ – od intelligence quotient) – jest to wartość liczbowa testu psychometrycznego, którego celem jest pomiar inteligencji u danego człowieka. Jest to oczywiście wartość całkowicie względna, nie można uznawać jej za miarę inteligencji, lecz ma charakter relatywny (jak i każda inna jednostka miary używana do pomiaru). Czytaj dalej “Iloraz inteligencji – IQ” »
© 2010 Test IQ – testuj swój wskaźnik IQ za darmo!
